wtorek, 3 października 2017

Chciago - dzień 2, po południe część 2

Cześć,

Dalej nasze kroki poprowadziły nas do jednego z większych parków w Chicago, czyli Grant Park. Największymi atrakcjami parku są: Park Millennium, Fontanna Buckingham, Instytut Sztuki w Chicago oraz Campus Museum, o którym pisałam we wcześniejszym poscie. Początkowo znany jako Lake Park, został przemianowany w 1901 roku na cześć Ulysses S. Grant. Obszar parku został kilkakrotnie rozbudowywany przez rekultywację ziemi i był przedmiotem wielu sporów. Znajduje się on na północ od Randolph Street, na południe od Roosevelt Road i McFetridge Drive, na zachód od Michigan Avenue i na wschodzie nad jeziorem Michigan. Park zawiera miejsca performance, ogrody, dzieła sztuki, sport i obiekty portowe. Prowadzi spotkania publiczne i kilka dużych wydarzeń rocznych.
Park Grantu nazywany jest "przedmieściem Chicago". 

Park Millennium jest parkiem publicznym, który zlokalizowany jest w dzielnicy Loop. Pierwotnie przeznaczony był do świętowania trzeciego tysiąclecia. Jest ono położone w pobliżu jeziora Michigan, które obejmuje obszar o powierzchni 24,5 hektara (99 000 m2) w północno-zachodnim parku Grant. Park ten jest ograniczony przez Michigan Avenue, Randolph Street, Columbus Drive i East Monroe Drive. W 2015 roku park stał się miejscem co rocznego oświetlenia choinki w tym mieście.
Planowanie parku rozpoczęto w październiku 1997 r. Budowa rozpoczęła się w październiku 1998 r., a został otwarty w dniu 16 lipca 2004 r., cztery lata później. W trzydniowych uroczystościach otwarcia wzięło udział około 300 000 osób i odbył się inauguracyjny koncert Grant Park Orchestra. Park otrzymał nagrody za dostępność i zielony design. Jest wstęp wolny do tego Parku. Można w nim znaleźć Pawilon Jay Pritzker, Cloud Gate, Fontanna Crown, Ogród Lurie i wiele innych atrakcji. 
Park jest połączony mostem z pozostałymi częściami parku Grant. Z racji, że park znajduje się na szczycie garażu i stacji kolei podmiejskiej Millennium, jest on uważany za największy na świecie ogród na dachu.
Niektóre osoby uważają, że Millennium Park jest najważniejszym projektem miasta od czasu Światowej Wystawy Kolumbijskiej w 1893 r.
W 2017 r. Millennium Park był głównym ośrodkiem turystycznym w Chicago i na Środkowym Zachodzie i znalazł się w pierwszej dziesiątce w Stanach Zjednoczonych z 25 milionami zwiedzających.

Pawilon Jay Pritzker jest pasmem w Millennium Park. Znajduje się na południowej stronie Randolph Street i na wschód od Chicago Landmark Historic Michigan Boulevard District. Pawilon został nazwany po Jay Pritzker, którego rodzina znana jest z posiadania hoteli Hyatt. Budynek zaprojektował architekt Frank Gehry, który w kwietniu 1999 roku przyjął projektową komisję. Pawilon został zbudowany w okresie od czerwca 1999 do lipca 2004, otwierając oficjalnie 16 lipca 2004 roku.

Pawilon Pritzker służy jako główny ośrodek Millennium Park i jest domem Symfonicznej Orkiestry Symfonicznej Grant Park i chórem Chorus oraz Festiwalu Muzycznego Grant Park, jedynej w kraju wolnej muzyki klasycznej. Zajmuje się także serią muzyczną i rocznymi wydarzeniami w sztuce widowiskowej. W pawilonie pojawiły się wykonawcy, począwszy od głównych zespołów rockowych, po muzyków klasycznych i śpiewaków operowych, które prowadzą nawet ćwiczenia fizyczne, takie jak joga. Wszystkie próby w pawilonie są otwarte dla publiczności; wyszkoleni przewodnicy są do dyspozycji na próbach festiwalu muzycznego, które są dobrze uczęszczane.

Źródło: własne

Cloud Gate znajduje się na szczycie Park Grill, między Promem Chase i McCormick Tribune Plaza oraz lodowiskiem. Został wzniesiony w latach 2004-2006 rzeźba nazywa się "The Bean" w tłumaczeniu "Fasola", ze względu na swój kształt. Wykonane ze 168 blach ze stali nierdzewnej spawane razem. Wysoce wypolerowana powierzchnia zewnętrzna powoduje, że nie ma widocznych szwów. 


Źródło: własne

Źródło: własne



Wirgely square jest placem publicznym znajdującym się w północno-zachodniej części Millennium Park. Zawiera Pomnik Millennium, prawie pełną replikę półkola kolumn rzymskich doryckich (tzw. Perystyl), pierwotnie siedzących w tej okolicy Grant Park. Na placu znajduje się również duży trawnik i fontanna publiczna.


Źródło: Wikipedia
W kolejnej części napiszę o tym co robiliśmy wieczorem.

niedziela, 24 września 2017

Chicago - dzień 2, po południe

Hej,

Na początku tego postu, będę kontynuować opis atrakcji, które znajdują się w Campus Muzeum. Jest ich dość sporo i myślę, że warto im się przyjrzeć.

Planetarium Adler jest muzeum poświęconym badaniom astronomii i astrofizyki oraz planetarium. Zostało założone w 1930 roku przez Maxa Adler. Jest pierwszym planetarium w Ameryce i częścią Chicago's Museum Campus. Misją Adlera jest zainspirowanie poszukiwań i zrozumienia wszechświata. W Adler mieszczą się trzy teatry, rozległe wystawy naukowe na temat kosmosu oraz kolekcji zabytkowych instrumentów naukowych i materiałów drukarskich. 

Źródło: Wikipedia.pl
John G. Shedd Aquarium to publiczne akwarium w Chicago, które zostało otwarte 30 maja 1930 r. Znajdują się w nim ryby, ssaki morskie, ptaki, węże, płazy oraz owady. Shedd Aquarium to pierwsze akwarium śródlądowym z kolekcją ryb morskich. Położony nad jeziorem Michigan. W 2015 roku akwarium miało 2,02 miliona odwiedzających w ciągu roku. Było to najczęściej odwiedzane akwarium w Stanach Zjednoczonych. W 2007 r. było najbardziej popularną atrakcję kulturalną w Chicago. Akwarium otrzymało nagrody za najlepsze eksponat od Stowarzyszenia Zoo i Akwariów (AZA) dla Seahorse Symphony w 1999 r., w 2001r. Amazon Rising, w 2004r. Wild Reef. W 1987 r. Został uznany za krajowy Historyczny Punkt Orientacyjny.

Źródło: kolega z Czech
Muzeum Historii Naturalnej w Chicago jest jednym z największych muzeów na świecie. Muzeum utrzymuje swój status jako pierwszorzędne muzeum przyrodnicze dzięki wielkości i jakości swoich programów edukacyjnych i naukowych, jak również dzięki rozległym zbiorom naukowym i artefaktowym. Muzeum to prowadzi program czasowej wystawy pokazów podróżniczych oraz wewnętrzne wystawy tematyczne. Profesjonalny personel utrzymuje kolekcje ponad 24 milionów egzemplarzy i przedmiotów stanowiących podstawę muzealnych programów badawczych. Zbiory te obejmują pełen zakres istniejącej różnorodności biologicznej, kamieni szlachetnych, meteorytów, skamieniałości, a także bogate zbiory antropologiczne i artefakty kulturowe z całego świata. 


Źródło: Wikipedia
Wyspa Północno-Zachodnia to półwysep o powierzchni 91 hektarów jest położony nad brzegiem jeziora Michigan. Wyspę tę z kontynentem łączy wąski przesmyk wzdłuż Solidarity Drive, zdominowany przez Neoklasycystyczne rzeźby Kościuszki, Havlička i Kopernika. Jest to część Museum Campus i został przekształcony w park.


Źródło: kolega z Czech

Fontanna Buckingham jest jednym z punktów orientacyjnych w Chicago w centrum Grant Park. Jest to jedna z największych fontann na świecie. Zbudowana została w rokokowym stylu tortu weselnego i została zainspirowana przez fontannę Latona w Pałacu Wersalskim. Od kwietnia do października odbywa się tam regularne pokazy wodne. W zimie fontanna jest ozdobiona festiwalowymi światłami.


Źródło: kolega z Czech

To nie był koniec naszego spaceru tego dnia. Ale o reszcie miejsc, które zobaczyliśmy napiszę w kolejnym poście.

środa, 30 sierpnia 2017

Chicago - dzień 2, poranek

Cześć,

Kolejnego dnia wybraliśmy się do Chinatown w Chicago. Ta dzielnica trochę nas zawiodła, ponieważ jest tam jedna główna ulica i kilka pobocznych. 

Na początku dzielnicy Chinatown w Chicago jest ściana z reliefami dziewięciu różnych chińskich smoków (Nine-Dragon Wall). Takie ściany znajdują się zwykle w imperialnych pałacach i ogrodach. I właściwie jest to jedyna, o której warto wspomnieć.

Źródło: Własne

Wracając z Chinatown, mijaliśmy wiele wspaniałych miejsc.
Pierwszym z nich był McCormick Palce. W 1960 roku rozpoczęto budowę ogromnej ekspozycji i kompleksie konwencji na 23 Street Street i Lake Shore Drive. Został tak nazwany na cześć magnata gazety Roberta R. McCormicka. Pierwotny budynek został spalony w 1967 r. Po tym wydarzeniu został przebudowany i ponownie otwarty w 1971 r. Na zlecenie burmistrza Richarda J. Daley. McCormick Place mieści również Arie Crown Theatre i jest to co roczne miejsce Chicago Auto Show.

Następnym miejscem była Krajowa Akademia Nauczycieli, która dąży do stworzenia właściwych warunków do nauki. Sprzyjają one wysokim oczekiwaniom osiągnięcia sukcesu na rynku po przez odpowiednie podejście, które pozwala na indywidualne różnice i style uczenia się. KAN angażuje się w dostarczanie akademickich i społecznych doskonałości w pozytywnej i wspierającej kulturze.

Kolejnym miejscem był Chicago Women's Park & ​​Gardens. Zajmuje on powierzchnię 2,51 hektara i mieści się w dawnym Wietnamskim Muzeum Weteranów. Park i Ogrody Kobiet w Chicago są otwarte od 2000 roku za zasługi dla kobiet, które przyczyniły się miastu podczas całej jego historii i zapewniają odpoczynek w spokojnym miejscu.
Chicago Women's Park and Gardens znajduje się w Dzielnicy Historycznej Prairie Avenue i mieści się pomiędzy dwoma muzeami domowymi - Dom Clarke i Dom Glessner.

Dom Henry'ego B. Clarke'a to dom z grecką renowacją w Chicago. Dom został zbudowany w ok. 1836 r. przez miejscowego kontrahenta, prawdopodobnie Johna Rye.
Pierwotnie zbudowany w pobliżu Michigan Avenue i 17th Street dom, został przeniesiony dwukrotnie, ostatnio w 1977 roku do Indiana Avenue i 18th Street, w pobliżu jego pierwotnej lokalizacji. Obecna lokalizacja jest częścią Prairie Avenue Historic District w okolicy Near South Side, a dom jest obecnie muzeum.

Źródło: Własne

Muzeum Campus to park o powierzchni 23 hektarów w Chicago, który leży obok jeziora Michigan i obejmuje pięć najważniejszych atrakcji miasta: Planetarium Adlera, pierwszego planetarium w Ameryce; Akwarium Shedd; Polowe Muzeum Historii Naturalnej; Soldier Field, dom drużyny piłkarskiej NFL Chicago Bears. Muzeum Campus znajduje się w sąsiedztwie wyspy Northerly wzdłuż nabrzeża. Muzeum to jest również częścią Grant Park, o którym będe pisać w kolejnych postach.


Źródło: Własne

W następnym poście napiszę trochę więcej o atrakcjach w Campus Museum.

wtorek, 22 sierpnia 2017

Chicago - dzień 1, wieczór

Cześć :)

Gdy dotarliśmy do hostelu i otrzymaliśmy swoje pokoje, wzięliśmy prysznic i przebraliśmy się, a potem poszliśmy na pierwszy spacer po Chicago. Niektóre z tych miejsc po prostu mijaliśmy, do innych miejsc, takich jak parki odwiedziliśmy. Zbyt wiele wspaniałych miejsc mijaliśmy i nie dało się wejść do wszystkich, uważam jednak, że o części z nich warto tu napisać.

Pierwszym miejsce do jakiego dotarliśmy był Skinner Park. Jednym z kolejnych miejsc, na które trafiliśmy tego wieczora był Mary Bartelme Park w dzielnicy West Loop.

Idąc dalej minęliśmy wiele budynków. Jednym ciekawszych mijanych miejsc jest szkoła Boy Scouts of America. Według Wizji założyciela Marka T. Skinnera szkoła ta ma być czołową podstawówką w Chicago dla dzieci niepełnosprawnych. 

Statua Michaela Jordana, której oficjalna nazwa to The Spirit (czasem określane jako Duch Michaela Jordana). Jest to rzeźba z brązu wykonana przez Omri Amrany i Julie Rotblatt-Amrany w 1994 roku i stoi ona na czarnym granitowym cokole. Rzeźba została pierwotnie zlecona po emeryturze Jordana, która następują po trzech kolejnych mistrzostw NBA. Chociaż nie jest dobrze przyjęty przez krytyków, posąg ustanowił własną spuściznę jako miejsce spotkań dla kibiców i jako punkt zborny dla fanów Chicago Blackhawks.

Źródło: Własne
Statua Michaela Jordana znajduje się przed United Center. Jest to hala sportowa, która ma swoją nazwę od głównego sponsora United Airlines. Znajduje się ona w w okolicy Near West Side. Centrum to jest siedzibą zarówno Chicago Bulls z National Basketball Association (NBA), jak i Chicago Blackhawks z National Hockey League (NHL). 

Plan budowy areny został stworzony przez ówczesnego właściciela firmy Blackhawks, Bill Wirtz i właściciela Bulls Jerry Reinsdorf. Pierwsze wydarzenie w United Center to wydarzenie WWF SummerSlam (1994). Ze względu na blokady NHL w 1994-95, Blackhawks nie przeniósł się do stycznia 1995.

We wschodniej części stadionu znajdują się posągi Michaela Jordana, Bobby'ego Hulla i Stana Mikity, a na północ od Madison Street, gdzie znajduje się Stadion w Chicago, posąg Blackhawksów.


Źródło: zdjęcie wykonane przez kolegę z Czech
Źródło: zdjęcie wykonane przez kolegę z Czech

Później wróciliśmy do hostelu. A następnego dnia wybraliśmy się na zwiedzanie :)

niedziela, 9 października 2016

Chicago - dzień 1

Cześć :)

Nadszedł 19 sierpień co wiązało się z zakończeniem pracy na Campie. Trzeba było się pożegnać z pracownikami Campu i z samym Campem. Zaczął się natomiast czas podróżowania, ale zanim do tego przejdę dorzucę kilka dodatkowych informacji, które są powiązane ze wszystkimi kolejnymi postami. 

W ostateczności podróżowałam z 3 osoby z Czech. W związku z tym razem decydowaliśmy gdzie jedziemy i jaki sposób podróżowania wybieramy. Można powiedzieć, że planując wszystko na Campie staraliśmy się wykorzystać każdy dzień na to, aby zobaczyć jak najwięcej. Zdecydowaliśmy się na wykupienie dwóch wycieczek, ponieważ w stosunkowo krótkim czasie mogliśmy zobaczyć dużo miejsc, nie płacąc zbyt wygórowanej ceny. Wszystko rezerwowaliśmy i kupowaliśmy będąc jeszcze na Campie. Robił to jeden z pracowników Campu automatycznie odejmując nam wydane pieniądze z naszej wypłaty. Oczywiście mogliśmy też sami sobie rezerwować i kupować wycieczki lub hostele, ale nie mieliśmy kart kredytowych, wiec ciężko byłoby za to wszystko zapłacić, a za rezerwacje hostelu trzeba było zapłacić zaliczkę, natomiast za wycieczki zapłacić w całości. 

Gdybym wybierała się na Camp raz jeszcze już w Polsce zorientowałabym się kto kończy pracę w podobnym do mnie terminie i chce zobaczyć to samo, abyśmy mogli już z Polski zarezerwować hostele lub przelot samolotem i inne tego typu rzeczy. W takim wypadku prawie całą zarobioną kasę mogłabym wydać na inne rzeczy lub przywieźć do kraju. Poza tym im wcześniej rezerwujesz hostel lub przelot samolotem tym mniej płacisz (przeważnie). Będę starała się wpisać, o tyle o ile pamiętam co ile kosztowało.    

Chicago Parthenon Hostel ten poleciły nam osoby, które były na Campie kolejny raz, więc było to sprawdzone miejsce. Podczas rezerwacji mieliśmy do wyboru wiele różnych pokoi. Były to kilku lub kilkunastoosobowe pokoje, jak również pokoje prywatne dla 4 osób. Taki pokój był w miarę przystępnej cenie, bo 34$ za noc. Łazienka była ogólnodostępna, tak samo jak dostęp do wody pitnej. Cena za pokój zawierała również śniadanie. Był to bufet, który składał się z jajecznicy, bekonu, kiełbasek, jak również chleba, który można było sobie opiec, masła i dżemu. Można również sobie wybrać płatki z mlekiem, oczywiście była również kawa i herbata. Miło było zjeść sobie śniadanie bez spieszenia się do pracy i w ubraniach, w których się potem pracowało. Można było po prostu się zrelaksować przy śniadaniu.   


Źródło: Własne
Nasz hostel położony jest w samym sercu Greektown. W okolicy znajduje się mnóstwo sklepów, restauracji i klubów nocnych. Jest kilka przecznic od centrum Chicago, blisko Michigan Avenue, Instytutu Sztuki, Navy Pier, muzeów, Millennium Park oraz jeziorem Michigan.

Wracaliśmy do Chicago przez Milwaukee, ponieważ jedna z dziewczyn zostawała na kilka dni u kucharzy z naszego Campu. Resztę z nas zawozili do Chicago na lotnisko O'Hare. I można powiedzieć, ze tutaj zaczęła się Wielka Przygoda, Wielkie podróżowanie i poznawanie USA. 
Z lotniska dotarliśmy metrem do naszego hostelu Parthenon. Mieliśmy bezpośredni pociąg z lotniska.  

niedziela, 25 września 2016

Camp Ojibwa CD...

Cześć :)

Czas na campie mijał powoli. Większość czwartkowych popołudni miałyśmy wolne. Jednego z nich, chciałyśmy z kolegą ze Szkocji pojechać do miasteczka, ale nie pamiętam jakiego, bo w końcu nie pojechaliśmy. Szalone Polki (czyt. ja i moje koleżanki) po raz kolejny przeszły cały Camp wzdłuż i wszerz. A na końcu poszłyśmy na plażę nad jeziorem i robiłyśmy sobie zwariowane zdjęcia. Tak zaczęła się moja przygoda ze skakanie w różnych miejscach.


Źródło: własne

Kolejnym ciekawym wydarzeniem na campie dla nas było niedzielne ognisko podczas, którego robiliśmy s'mores. Jak już wcześniej pisałam są to pianki marshmallow opiekany nad ogniem podczas ogniska z czekoladą pomiędzy kawałkami herbatników. Po zjedzeniu jeszcze przez dość długi czas siedzieliśmy gadając o wszystkim i o niczym. Byliśmy tam do zmroku i potem oglądaliśmy niebo i spadające gwiazdy :)


Camp jako, że przyjmował osoby z obcego kraju mieli obowiązek przedstawić nam kulturę ich kraju i zapewnić jakieś atrakcję poza pracą na Campie. Tego typu atrakcją była wycieczka nad wodospad Bond w stanie Michigan, który znajdował się około 1h jazdy samochodem z naszego campu. 


Źródło: własne
Jest tam przygotowana droga, że można obejść wokół cały wodospad. Dzięki czemu można zobaczyć wodospad z każdej strony i perspektywy. A zarazem odpocząć od osób, z którymi się przebywa od kilku tygodni non stop. 

Pomimo bycia tam zaledwie przez kilka godzin naładowałam baterię na kilka następnych tygodni. Spojrzałam na kilka rzeczy z innej perspektywy i mogłam ponownie cieszyć się z przebywania w Stanach. 
Z wodospadu pojechaliśmy jeszcze na plaże niedaleko. Tam trochę pomoczyłyśmy stopy w wodzie i był to swego rodzaju dalszy psychiczny odpoczynek.

Ostatni nasz wypad z Campu, o którym chciałabym napisać kilka słów to Vilas County Fair, czyli Wesołe Miasteczko. Pojechaliśmy tam całą ekipą. Było to już po zakończeniu turnusu, więc nie mieliśmy żadnych ograniczeń. Tam wyglądało to trochę inaczej niż u nas. Wejście na teren Wesołego Miasteczka był dla wszystkich za darmo. W kasie kupowało się kupony i chyba 1 kupon był za 1$. Były kolejki, z których można było skorzystać za 1 kupon. Jednak te najfajniejsze były za 3 kupony. Większość z nas poszło na 3 kolejki i zabaw była fantastyczna. 
Po zabawie w Wesołym Miasteczku pojechaliśmy do Eagle River do baru, w którym na samym początku razem z koleżankami wygrałyśmy bon na 50$ i wykorzystaliśmy go.  Kilka dni później wyruszyliśmy w podróż do Chicago, gdzie rozeszliśmy się w różne strony.

sobota, 10 września 2016

Wildwood Wildlife Park

Cześć :)

Turnus sobie trwał w najlepsze. Z lepszą lub gorszą pogodą, aż dobiegł końca. A przynajmniej pierwszy turnus się zakończył. Uroczystość zakończenia odbyła się po zmierzchu, ale zanim to się odbyło, dzieci z każdego domku miały przygotować jakiś swój symbol z kawałków materiału. Pewnie zastanawia Was dlaczego. Dowiedzieliśmy się o tym, podczas uroczystości zakończenia. Oczywiście była przemowa ze strony Dyrektora Camp a później te symbole były palone, podobnie jak napis "Camp Ojibwa", który również był przygotowany. Fantastycznie to wyglądało. Nie pamiętam teraz jakie powody były tego palenia, ale podejrzewam, że było jakieś głębsze znaczenie ;p.

Właściciele zapewnili trochę rozrywki również nam. Mianowicie byliśmy w Wildwood Wildlife Park w miasteczku Minocqua. Wyjeżdżaliśmy po lunchu. Gdy dojechaliśmy na miejsce, przez sklep przeszliśmy do ZOO i na samym początku przywitały nas kozy :) Małe, słodkie kózki. Niektóre z nich były bardzo młode. Nie bały się ludzi i chodziły samopas, tak że mogliśmy je pogłaskać.
Kolejnym zwierzęta, które odwiedziliśmy to sowa, gigantyczny królik oraz sarny. 


Źródło: własne 
Dalej w kolejności były papugi, wśród których zrobiłam sobie zdjęcie. Zwiedzaliśmy kolejne zakątki parku zoologicznego i zobaczyliśmy żyrafy, zebry, lamę oraz robiliśmy sobie zdjęcia sprawdzając rozpiętość naszych ramion. Moja rozpiętość ramion, podobnie jak większości dziewczyn odpowiadała indykowi.


Źródło: własne

Po takich sesjach, przeszliśmy na dział z gadami. Widzieliśmy różnego rodzaju jaszczurki, krokodyle, węże i inne takie.
W ZOO zbliżaliśmy się do końca naszej wycieczki, ponieważ mieliśmy ograniczony czas. Mieliśmy zaplanowany również obiadokolację w restauracji w tym mieście.
Jedliśmy w Paul Bunyan's Cook Shanty. Jeśli chodzi o sam obiad, to nie było to nic specjalnego. Mam na myśli, że obiad był taki sam jak u nas na campie. Mianowicie: żeberka, kurczak, mashed potato, babeczki kukurydziane, kukurydza gotowana oraz chałka.
Chcieliśmy jeszcze pochodzić trochę po miasteczku, ale pogoda się popsuła i padało i musieliśmy wracać do nas na Camp.
I do pracy...

sobota, 13 sierpnia 2016

Camp Ojibwa - Dzień Niepodległości w USA

Cześć :)

Czas na Campie płyną dość szybko. Aż zbliżył się koniec czerwca. W Stanach Zjednoczonych 4 lipca obchodzone jest Dzień Niepodległości. Nie wiem jak zwykle wygląda w USA Dzień Niepodległości. Gdy byłam w Stanach 4 lipca wypadał w ciągu tygodnia. 

My mieliśmy okazję obchodzić Dzień Niepodległości w niedzielę poprzedzającą to święto. Nasze szefostwo z Campu zabrało nas do miasta, St. Germain. Jest to miasteczko w tym samym hrabstwie co Eagle River. Oddalone o jakąś godzinę jazdy samochodem. W miasteczko poszliśmy na zakupy. Nasza "polska" ekipa kupiła jakieś 2 butelki wina, chipsy Pringle's, po jednej paczce z każdego smaku i orzeszki ziemne. a potem siedzieliśmy na boisku, na placu na trawie. Przez większość czasu po prostu siedzieliśmy, rozmawialiśmy, żartowaliśmy i po prostu odpoczywaliśmy. Każde z nas snuło swoje oczekiwania, co do tego jakie piękna i wspaniałe będą fajerwerki, na które czekaliśmy. Naprawdę spodziewaliśmy się czegoś niesamowitego, czekaliśmy na coś czego jeszcze nigdy nie widzieliśmy. Natomiast kiedy nadszedł moment na fajerwerki... były one całkowicie zwyczajne. Nie było w nich nic nadzwyczajnego, ani specjalnie duże, ani nie układały się w żadne napisy.



Źródło: własne

Przejdźmy jednak do właściwego Dnia Niepodległości i tego co 4 lipca działo się na Campie. Tego dnia lunch jedliśmy na dworze. Każdy sam sobie przygotowywał hot-doga. Na deser był arbuz i lody. Poza tym dzieci z każdego domu musiały przygotować jakąś atrakcję. 
Jeden z domków przygotował kule lodowe, które polewało się syropem i zmieniały kolor na ten zgodny z kolorem syropu jak i tez smak. jednak większość zabaw była powiązana z  rzucaniem czymś w kogoś jak i też aby ta druga osoba była jak najbardziej mokra. Można powiedzieć typowe zabawy dla dzieciaków, w szczególności płci męskiej. :D

A dorosłe towarzystwo wieczorem wybrało się do klubu na imprezę. Było to chyba pierwsze wyjście, na które wybrali się (chyba) cały kitchen staff (czyli ja +osoby pracujące ze mną na kuchni) i była to jedna z lepszych imprez. Tłum ludzi, bo zjechało się tam chyba całe miasteczko i chyba było nawet sporo osób od nas z Campu :)

niedziela, 24 lipca 2016

Camp Ojibwa Again

Cześć :)

Wracamy na camp.
Chciałabym napisać trochę o tym co działo się na campie. Przeważnie było spokojnie (o tyle o ile może być w miejscu gdzie jest ponad 200 chłopaków) i nie zbyt wiele się działo. Jednak my jakoś sobie ten czas organizowaliśmy. Tutaj wole się skupić na naszych wypadach po najbliżej okolicy.

Przed wyjazdem ostrzegali nas, żebyśmy w czasie pracy nie spożywali alkoholu i bardzo uważali na to co robimy. Wtedy bardzo się tym przejmowałam i miałam zamiar uważać. Rzeczywistość na moim Campie wyglądała z goła inaczej. Gdy zapadał mrok nikt się nie przejmował tym tym co wolno, a co nie. Opiekunowie na campie byli w gorszej sytuacji niż my, bo mieli zajmować się dziećmi i dla nich skończyłoby się gorzej, gdyby ktoś ich przyłapał na byciu pijanym. My po pracy i poza terenem campu mogliśmy robić co chcieliśmy, byleby tylko stawić się o ustalonej godzinie w pracy i być w stanie pracować. Pomocne było, że nasza bezpośrednia przełożona - Supervisor - chodziła na imprezy razem z nami.  

Prawie zawsze przed wyruszeniem na taką imprezę, spotykaliśmy się z Consoullerami (opiekunami) w domku na przy bramie Campu. Małe before party, a potem organizowaliśmy się jak pojechać na imprezę do miasteczka. Było tylko jedno miejsce, gdzie odbywały się takie imprezy Gee O's. Wstęp był dla wszystkich, ale przy wejściu sprawdzali dowody i czy możemy pić (W USA można spożywać od 21 lat). Ci, którzy byli powyżej 21 lat dostawali pieczątkę na rękę. Ceny na studencka kieszeń, muzyka przy której można się pobawić i wyszaleć, towarzystwo tez znakomite. To były jedne z lepszych imprez w moim życiu. Trzeba tylko patrzeć, kiedy zaczyna się robić mniej tłocznie, bo to oznaczało, że ludzie wracają do Campu. Gdybyśmy sobie nie przypilnowali powrotu, to mielibyśmy bardzo ładny spacer. Na szczęście zawsze mieliśmy transport powrotny, tylko czasami były to ekstremalne warunki jak bagażnik.

Kilka razy byliśmy na imprezach. Podczas pierwszego turnusu przeważnie były to soboty, a w drugim w piątki. Miło było raz na tydzień oderwać się od wszystkiego.  


Żródło: foursquare.com

sobota, 9 lipca 2016

Eagle River 2

Cześć :)

Chce Wam dzisiaj opowiedzieć o mojej drugiej wyprawie do Eagle River. Czy ciekawsza? Sami ocenicie. Dla mnie to na pewno były nowe doświadczenia. nowa przygoda. Chociaż od jakiegoś czasu każdy dzień uważam za nową przygodę, nowe doświadczenie.

Ale wracając do tematu. Eagle River. Druga wyprawa do miasteczka miała miejsce tydzień później. 

Tym razem nasz pobyt był znacznie dłuższy. Wyjechałyśmy po południu. Tym razem sklepy nas nie interesowały. Wszystko miałyśmy na miejscu, poza tym w ciągu tygodnia byliśmy w Walmarcie w Rhinelander i mogliśmy dokupić to co potrzebowaliśmy. Jechałyśmy we trzy, dołączyła do nas koleżanka z Węgier, bo chciała z nami przejść się po Eagle River. Zawitałyśmy do tamtejszego pubu. Usiadłyśmy przy barze i zamówiłyśmy drinki. W knajpce były maszyny do gry, ale nam barmanka zaproponowała inną zabawę. Miała tablicę z pozakrywanymi kartami, aby wygrać musiałyśmy znaleźć 3 Asy. Postanowiłyśmy, że każda z nas wybierze po jednej karcie z każdej kolumny i każda z nas wybrała Asa. Takim sposobem wygrałyśmy 50$ do wykorzystania w barze. I już wtedy stwierdziłyśmy, że raczej nie uda nam się tego wydać i miałyśmy nadzieje, że uda nam się całą ekipą kiedyś przyjechać i skorzystać z tej nagrody.


Źródło: Własne

Później koleżanka z Węgier musiała wracać, bo nie miała dnia wolnego i trzeba było przygotować obiadokolację. My natomiast poszłyśmy do kina tam zwanego "Theatre" na "Maleficent" (Czarownica). Maiłyśmy to zaplanowane, bo tak naprawdę co można robić w takim miasteczku? Szczególnie, że to był nasz początek pobytu tam i byliśmy głodni wrażeń, poznawania USA. Stwierdziłyśmy, że nie ma co wracać na Camp tylko zaczerpniemy trochę kultury. W kinie zakupiłyśmy popcorn i colę, bo jakby inaczej. Miałyśmy też świadomość, że na camp możemy przybyć po kolacji, więc nie będziemy miały co zjeść. 
Po zakończonym filmie wracałyśmy na camp. I miałyśmy bardzo miłą niespodziankę:


Zdjęcie mojego autorstwa

Mała rzecz a cieszy :):)